Social Icons

Pages

27 Ağustos 2010

Acılı Kek Tarifi


Alice Cooper adını, ilk defa, bundan on sene önce, Selçuk Üniversitesi'nde okurken, bir kız arkadaşım sayesinde duymuştum. Hatta Vincent Damon Furnier'ın çok eski bir müzisyen olduğunu bilmeyerek, -cahil cesaretiyle- biraz da küçümseyerek yaklaşmıştım, Alice Cooper'a... Fakat aradan zaman geçti, bir gün Bursa'daki mp3 satıcılarının birinde,(şans eseri), Alice Cooper'ın 2000 yılına kadar olan albümlerini (tek cd formatında) buldum. Cd kapağında, Cooper'ın ilk albümünün 1971'de çıktığını görünce de, şaşırmış, hemen o Cooper cdsini satın almıştım (korsan ama napalım, burası Türkiye). Alice Cooper'da beni çeken bir şeyler olduğunu, ilk o mp3 cdsini dinlediğim zaman farkettim ve açık konuşmam gerekirse; Alice Cooper'ın 1968-1975 arası döneminin hayranı olduğumu belirtmeliyim. İyi bir müzik severin, kesinlikle, Alice Cooper'da değişik tatlar bulacağına inananlardanım.

"Lay Down And Die, Goodbye", sanatçının ilk çalışmalarından biri olduğu gibi (1968), şu ana kadar dinlediğim en karanlık sözlere sahip parça olmasına rağmen, en sevdiğim şarkılar arasındadır. Parçanın iki ayrı versiyonu vardır. Aslında bu şarkı için, "Blues değil ama Alice Cooper" denebilir (hatta başlık için de, ilk bunu düşündüm ancak 'Acılı Kek Tarifi' daha vurucu geldiğinden, onu tercih ettim). 'Blues değil ama Alice Cooper' meselesini biraz açarsak; bir sanat eseri düşünün ki, yaratılışa/varoluşa başkaldırıyor olsun; bu, bluesda bile nadir görülür, hissedilirken, Alice Cooper bunu, güzel, içtenlikle ve açık şekilde dile getirmiş, üstün/usta bir müzisyendir:

"Well, I've written home to mother,
The ink ran from my tears,
I said "Momma, momma, oh please,
Tell me, why you've brought me here..."


Lay Down And Die, Goodbye

Well I pray in my final hour
For the people who yet must die
For the liars and the robbers
And the cheating crimes
Who tortured the deadly times

Well I've written home to mother
The ink ran from my tears
I said "Momma, momma, oh please.
Tell me why you've brought me here"

Well I'll hang on another minute
But really I have to know
If you ever want to see me again
You know what you can do

Well I've written home to mother
The ink ran from my tears
I said "Momma, momma, oh please.
Tell me why you've brought me here"


Diğer versiyonu için (1970):

"You are the only censor.
If you don’t like what I say,
You have a choice.
You can turn me off.

Well, I’ve written home to mother
The ink ran from my tears
I said “Momma, momma please
Tell me, why you brought me here"



Keyifli dinlemeler... ;)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder